Wanneer de schoonheid van de natuur samensmelt met de veelzijdigheid van klei, ontstaat er iets bijzonders — iets dat bijna magisch aanvoelt. Over de hele wereld zijn kunstenaars die met klei verfijnde sculpturen creëren waarin de grens tussen werkelijkheid en fantasie vervaagt. Werken die lijken te zijn weggelopen uit een sprookje en tegelijk een eigen verhaal vertellen.
Wat mij telkens opnieuw fascineert, is het proces zelf. Het bewerken van klei, het zoeken naar oplossingen wanneer iets niet loopt zoals gepland, en het ontdekken van mogelijkheden die zich pas tijdens het werken aandienen. Je bent eigenlijk nooit uitgeleerd wanneer je met klei werkt.
Klei heeft bovendien een verrassend karakter. Wat vóór het bakken soepel, zacht en kwetsbaar lijkt, kan er na het bakken plots totaal anders uitzien. Soms blijft de vorm vrijwel onveranderd, soms zorgt het vuur juist voor een onverwachte verandering. En precies daarin schuilt voor mij een deel van de aantrekkingskracht: je weet nooit helemaal hoe het eindresultaat eruit zal zien.
De eindeloze mogelijkheden en het brede scala aan technieken maken klei tot een prachtig medium om te experimenteren. Ideeën veranderen, vormen ontstaan, worden aangepast en krijgen onderweg soms een heel andere richting dan oorspronkelijk gedacht.
Je begint met een idee, maar uiteindelijk ontstaat er iets dat je vooraf nooit helemaal had kunnen bedenken
Daarom werk ik liever niet vanuit uitgebreide schetsen of tekeningen. Ik geef er de voorkeur aan om intuïtief te beeldhouwen en de klei als het ware mee te laten bepalen waar het werk naartoe gaat. Zo kan elk ontwerp zich stap voor stap, bijna organisch, ontwikkelen.
Misschien is dat wel het mooiste aan werken met klei: je begint met een idee, maar uiteindelijk ontstaat er iets dat je vooraf nooit helemaal had kunnen bedenken.
